Op 3-jarige leeftijd werd Hans (67), getroffen door een hersenbloeding. Ondanks zijn beperkingen heeft Hans nooit bij de pakken neer gezeten. Hij werkte 40 jaar in verschillende functies bij KPN. Als Hans in de ochtend aankwam hielpen collega’s hem uit de auto. Diezelfde collega’s tilden hem letterlijk een put in als er laswerk in de grond was. En ze lieten hem er net zo makkelijk zitten als hij weer eens ‘praatjes’ had.

Zolang als hij zich kan heugen heeft Hans fysiotherapie gehad. Bij iedere praktijk werd hij ‘gepamperd.’ Op een gegeven moment had Hans dat wel gezien en ging hij niet meer heen.Aan het begin van 2013, gingen Hans zijn benen tintelen. Hij viel 5x per dag en hij kon hierdoor niet meer zelfstandig functioneren. Zijn huisarts gaf hem het advies om voor fysiotherapie naar LEEF! te gaan. Na aandringen van de arts dat het bij LEEF! echt anders was, besloot Hans het te proberen. Nu zegt Hans: “Ik had het tien jaar eerder moeten doen.” Na 3x bij LEEF! te zijn geweest voelde Hans dat het goed was. Hij werd opgevangen door LEEF! therapeut Patrick Corzilius. Hans werd geïnspireerd om tijdens iedere sessie alles te geven wat hij in zich had en dat bleek veel meer te zijn dan hij zelf voor mogelijk had gehouden.

Op 9 juni 2013 liep Hans 500 meter tijdens de LEEF!LOOP. Voor het eerst in 40 jaar liep hij meer dan 5 passen op straat. Even opmerkelijk is dat Hans inmiddels op een hometrainer fietst. Met begeleiding – en frisse tegenzin – loopt hij inmiddels ook trappen. Belangrijk voor Hans, want nu kan hij zijn zoon verrassen door binnenkort naar, een door zijn zoon zelfgebouwde, fitnessruimte, op één hoog te lopen.

Laatst was Hans’ vrouw boos op hem, vertelt hij: “de monteur van de gordijnen was geweest. Die was vergeten de gaten van de schroeven te stoppen en het plafond te witten. Toen mijn vrouw ging winkelen heb ik zelf het keukentrapje, de plamuur en een pot witte verf gepakt en ben ik het keukentrapje op geklommen. Toen mijn vrouw thuis kwam gebaarde ik dat zij naar het plafond moest kijken. Toen ik vertelde dat ik hetzelf had gedaan heeft ze mij eerst de huid vol gescholden. Aansluitend was ze trots net als ik. Zo trots als een pauw.”

Voor Hans is het nog niet genoeg.

De aankomende LEEF!loop in juni 2014 doet hij weer mee. Dit keer gaat hij hand in hand met zijn vrouw lopen, al 27 jaar zijn steun en toeverlaat. “Die is veel leuker om mee te lopen. En heeft zachtere handen dan die sterke armen van Patrick”, besluit Hans.