Kilimanjaro beklimmen

Marita beklimt de Kilimanjaro

Met haar 50 jaar, wat je haar absoluut niet zou geven, is Marita al jaren samen met haar man Jan, kinderen en zelfs al kleinkinderen. Jan kent haar goed, want zonder dat ze ooit over bergen hebben gesproken, waagt Jan het om Marita voor haar 50ste verjaardag wel een heel bijzonder cadeau te geven!

Marita kwam jaren geleden bij LEEF! na een nekhernia en is sindsdien blijven hangen, zoals met veel klanten bij LEEF! gebeurt. Een paar jaar later volgde de tweede hernia, waardoor Marita steeds bewuster ging sporten en nog meer uit haar lichaam wilde halen. Juist daarom was wielrenner Jan’s cadeau perfect gekozen. Samen reisden ze af naar Tanzania om de Kilimanjaro te beklimmen, maar niet zonder training natuurlijk! Naast het trainingsprogramma wat zij samen met Bert Lemstra heeft opgesteld, werkte die zware tas op de rug tijdens het uitlaten van haar honden ook heel goed! Gedurende 5 maanden zette Marita haar tanden erin om op de best mogelijke manier voorbereid te zijn op hun avontuur.

In 6 dagen tijd naar 6000 meter klimmen is niet mis! De groep van 13 personen werd geholpen door zo’n 15 lokalen, die zorgden voor het eten en het dragen van spullen, ging op de eerste avond al van 1500 naar 3000 meter. Op die hoogte is minder zuurstof en dat maakt klimmen heel zwaar. Bovendien gingen ze in die korte tijd van 30 graden naar -8! Gelukkig heeft Marita heel hard getraind en had van haar conditie of spierpijn geen last.

Vaak hoor je dat jonge, fanatieke sporters eerder last krijgen van hoogteziekte. Dit komt waarschijnlijk door overmoedigheid. Om voldoende tijd te hebben voor een noodafdaling deden ze de laatste klim naar 6000 meter in de nacht. Gelukkig was die extra tijd niet nodig, maar het scheelde maar weinig. Jan kreeg in de laatste meters last van hoogteziekte en Marita sleepte hem naar de top. Als enige vrouw van de groep heeft zij daar gestaan en verteld met grote teleurstelling in haar gezicht dat het, door storm en een gevoelstemperatuur van -30 graden, niet mogelijk was om lang op de top te blijven en optimaal te kunnen genieten van haar moment. “Het is niet het doel, maar de weg ernaartoe waar je van moet genieten, is een mooie uitspraak en helemaal waar, maar dat was de eerste tijd moeilijk om echt zo te voelen”, aldus Marita.

De hele klim heeft Marita met gemak gelopen. Het laatste stuk naar de top zouden ze in 6 of 7 uur doen, maar door de samenstelling van het clubje en het keiharde doorzettingsvermogen van deze sterke vrouw deden ze het in 5,5 uur! “Ik voelde me een oervrouw, ik kon de hele wereld aan. Zo heb ik me nog lang na die tijd gevoeld. Het gevoel dat je LEEFT!”.